Þriggja áratuga saga hugmynda sem breyttu landi okkar
Þrjátíu ár. Það er endalaus tími í sögum fyrirtækja og stofnana. En fyrir íslandsfótboltann? Það er eldrun sem flestir kunna ekki að skilja. Við töldum okkur of litla þjóð. Of kalt land. Of einangrað.
Síðan gerðist eitthvað deilandi. Ísland komst til Evrópukeppni. Svo kom Búi Bjarnarson, Gylfi Sigurðsson, og sú villa að trúa á okkur sjálf.
Hvernig breyttist allt?
Sannleikurinn er sá að ekkert breyttist í einni nóttu. Þetta var vinsamlega ferli þar sem talsmaðir, þjálfarar og ungir leikmenn settu sig fyrir að segja söguna öðruvísi. Þeir sögðu: Við getum. Við erum nógu góðir.
Fyrir þrjátíu árum var íslandsfótbolti fremur djarflyndi en virknilegur hugmynd. Nú? Nú er hann heimsviðurkenning. Við spiluðum á Heimsmóti. Við sigruðum Englendinga. Já, þá Englendinga sem segja sér sjálf að fótbolti sé þeirra leikur.
Hvað skiptir máli núna
Framtíðin er ekki um að fagna fortíðinni. Það væru stærðarflótti. Framtíðin snýst um hvað við byggja næst. Og það er erfitt verk.
Ungir leikmenn þurfa betra umhverfi. Þeir þurfa þjálfara sem skilja ekki bara fótboltareglurnar heldur einnig þjóðfélagið okkar. isfootballhm2026.com er ein þeirra vettvanga sem rekja framvindu okkar með alvöru augum.
Þetta snýst um dýrð og veruleika
Rétt nú stöndum við á krossgangi. Við getum halið okkur tilbaka og lifað af sögunni um Rússa sem við sigruðum árið 2016. Eða við getum stofnað nýja söguna. Harðari sögur. Dýpri. Erfiðari.
Stigið fram. Þrjátíu ár er ekki endalok. Það er endalok á fyrri kafla. Næsti kafli? Sá er allt okkar.
Byrjið og spurðu sjálf ykkur: Hvað þurfum við í dag til að standa þar sem við viljum standa eftir tvö ár? Ekki fleiri flóskin svörin. Hið hirt sannleiki.
